با عرض سلام خدمت ابجی های عزیزم و داداش هااز همتون ممنونم که سر زدیدعصردادم میرم مرخصیم تموم شده من منتظر نظراتتون هستم داش کوچیک شما خوش باشیدتا بعد از اموزشی و مرخصی بعدی خدا حافظ

من پذيرفتم که عشق افسانه است  ...    اين دل درد آشنا ديوانه است

شب بود و شمع بود من بودم و غم                                    شب رفت و شمع سوخت و من ماندم و غم همیشه نگاهی را باور کن                                    که بعد از رفتنت                                                        چشم به راه تو باشد برو به جهنم فقط تویی که با خوبی هات                                                   می تونی جهنم و بهشت کنی

خدایا

شب مهتاب

امشب شب مهتاب است و همه جا تیره و تار و تنها عوعوی سگی خلوت عاشقان را  می شکافد ولی نه بگذار او هم هو کند انجمن شمع شکسته دل ما را ....    امشب شب مهتاب است و حبیبم را می خواهم دست بر دامان درد می کشم مرهم و عاشق اگر   طبیبم را عزیزم را گلکم را تا گور  سلامی بیابم خدایا.....     امشب شب مهتاب است و بی تو سرسپرده جوی ها و  کوی های شهر و خراباتم چه گویم که   خشت خشت کوی و برزن از خزان آرزوهایم می سرایند ......     بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم؟                               با ما بودی                                    بی ما رفتی                                                چون بوی گل به کجا رفتی                                                                                  تنها ماندم تنها رفتی...

زیستن

گر عاشقانه  مردن را بلد نيستيم     لا اقل!!    عاشقانه زندگي كنيم ....                        سوختن هدف كمي نيست!  آنان كه     ساختند          سوختند...

سلام ....عزیزکم گلکم مهربونم

ای بابا

روی فرش سنگ مرمر روی نقشه های کاشی همینو فقط نوشتم می میرم اگه نباشی   روی شمعدونی ونرگس رو گلای ناز پونه همینو فقط نوشتم تو بیای بهشته خونه   توی خاکیای کوچه روی آجرای دیوار همینو فقط نوشتم فردا بیست دقیقه به چار   می دونم تو می نویسی انقدر منو نده رنج به خدا ببین ببخشید فردا عصری ساعت پنج   روی جلدای کتابا روی صفحه های دفتر همینو فقط نوشتم هر کسی به جز خودت پر   رو یه تیکه برگ کاغذ من نوشتم با مدادم نمی خوای نیا ولی من هدیه تو بهت ندادم   روی شمعدون قدیمی روی گلدون سفالی من نوشتم اینه رسمش؟راس راسی که بی خیالی   روی خط خطای فنجون روی قالیای ایوون همینو فقط نوشتم راس راسی بیچاره مجنون

( بازم دلم گرفته...   می خوام گریه کنم .   می ترسم از دستت بدم .   اگه از دستت بدم می میرم .   و...)     این ها حرفایی بود که تو دلم گفتم و گریه می کردم.   و ...   و از دستش دادم .   و ...   و نمردم .   اون الان داره با کسی که دوستش داره زندگی می کنه و من ...   من دارم با خاطراتش .   اون تو زندگیش خوشه و من ...   من هر روز آرزوی مرگ می کنم .   آخرین حرفایی که بهش زدم این شعر بود .   فقط همین :   آخه چه جور دلت اومد , تنهام بذاری و بری   آخه مگه حرفی زدم , زخم زبونی من زدم     آره همش بهونه بود , مساله یار دیگه بود   دلت هوایی شده بود , کارم از کار گذشته بود.     برو با یارت عزیزم , رها کن این تن من رو   الهی صد ساله بشه , عشق قشنگت عزیزم     اما یه قول بهم بده , یارت رو تنها نذاری   که مثل من اسیر بشه , آواره از خونه بشه     منم یه قول بهت می دم , یه روز فراموشت کنم   قلبم رو سنگیش بکنم , عشقت رو خاکستر کنم     اگه یه روز خواستی گلم , کسی رو نفرینش کنی   بگو که مثل من بشه , زجر جدایی بکشه   آدم عاشق به عشق از دست رفتش این رو می گه ...   می گه خوشبخت شه   خوشبخت...   و خود عاشق ...   و عاشق همیشه تنهاست ...   مثل من .

عشق                                      بيداد    من باختن                  يعني                    لحظه                 عشق جان                          سرزمين             يعني                        يعني زندگي                                 پاک من عشق                               ليلي و قمار                                                                                    مجنون در                              عشق يعني ...           شدن ساختن                                                                                    عشق دل                                                                                يعني كلبه                                                                      وامق و يعني                                                                   عذرا عشق                                                           شدن   من                                                عشق  فرداي                                يعني   كودك                        مسجد   يعني             الاقصي عشق  من   عشق                                      آميختن                                         افروختن يعني                                 به هم          عشق                               سوختن چشمهاي                      يكجا                    يعني                       كردن پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه خون/ درد                                                   بيشمار     عشق                                 من     يعني                           الاسرار     كلبه                  مخزن          اسرار     يعني           عشق

خانه خرابه تو شدم       به سوی من روانه شو

سجده به عشقت میزنم     منجی جاودانه شو

ای کوه پر غرور من          سنگ صبور تو منم

ای لحظه ساز عاشقی       عاشق با تو بودنم

روشن ترین ستاره ام         میخواهمت میخواهمت

تو ماندگاری در دلم            میدانمت میدانمت

ای همه ی وجود من           نبود تو نبود من

ای همه ی وجود من           نبود تو نبود من

بودن تو ارزومه حتی واسه ی یه لحظه میمیرم بی تو

خوندن من یه بهانست یه سرود عاشقانست

من برات ترانه میگم تا بدونی که باهاتم

تو خود دلیل بودنم بی تو شب سحر نمیشه 

  میمیرم بی تو من عشقت رو به همه دنیا نمیدم

 حتی یادت رو به کوه و دریا نمیدم     با تو میمونم واسه همیشه

 اگه دنیا بخواد من و تو تنها بمونیم  واست میمیرم جواب دنیا رو میدم

     با تو میمونم واسه همیشه خاطرات تورو چه خوب چه بد حک میکنم

   تویه تنهاییام فقط به تو فکر میکنم       با تو میمونم واسه همیشه قول میدم

من به دو چيز عشق می ورزم يكی تو و ديگری وجود تو

قرارمون رو بال شب اون ور پل بی عبور کنار رودی که میره تا شهر نور  تو کوچه پس کوچه ها گلایه هاتو جا بذار یادت نره بوسه هاتو همرات بیار

تو را که از خرابه های بی کسی به قصر سپید عشق هدایتم کردی ...

عاشقی بی قرار و یاری با وفا برای خویش ساختی ....

 آهو بره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی

 و برای اشکهای او شانه هایت را ارزانی داشتی

 و با صداقت عاشقانه ات دلش را به دست آوردی.

تو را که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم

 و طپش قلبت ر ااحساس می کردم

 و به جستجوی یافتنت به درگاه پروردگار دعا می کردم.

 که خدایا پس کی او را خواهم یافت؟

تو را که همزمان با تولدت در قلبم همه چیز را فراموش کردم .

 برایم همه اسمها بیگانه شدند و همه خاطرات مردند.

دستم را به تو میدهم

 قلبم را به تو میدهم فکرم را نیز به تو میدهم

. بازوانم را به تو می بخشم و نگاهم از آن توست و شانه هایم که نپرس

 دیگر برای من غریبه اند و تمامی لحظات تو را می خواهند

 و برای عطر نفسهایت دلتنگی می کنند.

دوستت دارم

ای تنها بهانه برای زنده بودنم ، نفس کشیدنم

 دوستت دارم

ای امید و آرزوی من ، دنیای من

دوستت دارم....

ای تو به زیبایی یک گل سرخ ، به پاکی یک چشمه زلال ،

به لطافت باران بهار

       دوستت دارم....

ای تو فصل بهارم ، همیشه یارم ، همدم این دل پاره پاره ام

دوستت دارم...

ای تو آرامش وجودم ، همه بود و نبودم ، هستی و تار و پودم

 دوستت دارم....

ای تو طلوع زندگی ام ، ناجی لب تشنگی ام

دوستت دارم....

ای تو عشق زندگی ام ، همیشگی ام ، ماندنی ام

 دوستت دارم....

دوستت دارم و خواهم داشت ای که تو لایق این

دوست داشتنی ...

عاشقت می مانم و خواهم ماند ای که تومجنون این دل دیوانه ای...

.به خاطرت جانم را ، زندگی ام را ، فدایت می کنم ،

 نثارت میکنم ..

....دوستت دارم که چشمهایم را قربانی نگاهت میکنم ....


اگر می گویم که دوستت دارم از ته دلم می گویم ،

               از تمام وجودم می گویم!

باور کنی ، باور نکنی یک کلام!

دوســــــــــــــــــتت دارم

توکی هستی

در حیرتم از مرام  این مردم پست

به نام آن که زندگی می بخشد تا روزی آن را خود باز پس گیرد